22 Νοε 2012

«Εκλογική Ιστορία της Κύπρου», του Βασίλη Πρωτοπαπά. Η παρουσίαση στο Σπίτι της Κύπρου



«Εκλογική Ιστορία της Κύπρου», του Βασίλη Πρωτοπαπά. Η παρουσίαση στο Σπίτι της Κύπρου. 

 Το video της ανάρτησης περιλαμβάνει μέρος από την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του Βασίλη Πρωτοπαπά «ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1878-1960», που πραγματοποιήθηκε στο «Σπίτι της Κύπρου» στις 12 Νοεμβρίου 2012. Η εκδήλωση, στην πλήρη της μορφή, παρουσιάζεται σε πέντε ξεχωριστά βίντεο, στο ένθετο blog «των κυπρίων οι κοινότητες». Περιλαμβάνουν: το χαιρετισμό του Πρέσβη (Ιωσήφ), τις ομιλίες των δύο εισηγητών (Κιτρομηλίδη, Νικολακόπουλου) και του συντονιστή (Τσίμα), καθώς και τις ιδιαίτερες παρατηρήσεις και τις ευχαριστίες του συγγραφέα (Πρωτοπαπά).
 Τα κείμενα περιλαμβάνουν :
1. Δελτίο τύπου της εκδήλωσης, από το «Σπίτι της Κύπρου».
2. Σημείωμα του συγγραφέα για την εκδήλωση.
3. Κριτική του βιβλίου από τον καθηγητή (τέως Υπ. Παιδείας) Ανδρέα Δημητρίου.
4. Βιβλιοπαρουσίαση του Κρίτωνα Καψάλη ( ΠΟΛΙΤΗΣ της Κυριακής 11/11/2012).

 --------------------------------------------------

 Παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Πρωτοπαπά 
 ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1878-1960 
 στο Σπίτι της Κύπρου 

 Τη Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012, το Σπίτι της Κύπρου και οι Εκδόσεις Θεμέλιο παρουσίασαν στο Σπίτι της Κύπρου το βιβλίο του κ. Βασίλη Πρωτοπαπά, με τίτλο ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ: Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1978-1960. Η μελέτη του κ. Πρωτοπαπά επιδιώκει να συμβάλει στο επιστημονικό πεδίο που πραγματεύεται τα πολιτικά κόμματα, τα εκλογικά συστήματα και, σε μικρότερο βαθμό, την εκλογική συμπεριφορά, διερευνώντας και καταγράφοντας αναλυτικά την εκλογική ιστορία και εμπειρία των Ελλήνων της Κύπρου κατά την περίοδο που το νησί βρισκόταν υπό βρετανική διοίκηση (1878-1960). Μέσα από την εξαντλητική μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας, την επίμοχθη έρευνα του κυπριακού τύπου και την εκτενή παράθεση πληθώρας πρωτογενών πηγών, ο συγγραφέας επιχειρεί την ανάλυση και ερμηνεία του ανταγωνισμού των μεμονωμένων πολιτευτών και των οργανωμένων πολιτικών σχημάτων, όπως εκφράστηκε μέσα από την εκλογική αντιπαράθεση για τις έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο (1883-1931) και, μετά την κατάργηση του σώματος αυτού, για τις έδρες στα Συμβούλια των Δημαρχείων (1943-1953), ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην αξιολόγηση της εκλογικής επιρροής των διαφόρων κοινωνικών και ιδεολογικών ρευμάτων και στην ερμηνεία της συγκρότησής τους σε ένα άτυπο διπαραταξιακό σύστημα κομμάτων και οργανώσεων μετά το 1940. Το βιβλίο παρουσίασαν ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Πασχάλης Κιτρομηλίδης και ο Καθηγητής Εκλογικής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ηλίας Νικολακόπουλος. Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος κ. Παύλος Τσίμας. Τον συγγραφέα και τους λοιπούς παρευρισκομένους καλωσόρισε στο Σπίτι της Κύπρου η Λειτουργός κα Νίκη Μιχαηλίδου. Στον χαιρετισμό του ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Ιωσήφ Ιωσήφ εξήρε την επιστημονικότητα της μελέτης του Βασίλη Πρωτοπαπά, αποτέλεσμα, όπως είπε, της ουσιαστικής και εξαντλητικής έρευνας και αξιοποίησης της σύγχρονης αλλά και της παλαιότερης σχετικής βιβλιογραφίας, και τόνισε τη συνολική συμβολή του βιβλίου στον υπεύθυνο επιστημονικό και πολιτικό διάλογο. Προλογίζοντας, ο δημοσιογράφος κ. Παύλος Τσίμας υποστήριξε ότι το βιβλίο προσφέρει μια διπλή υπηρεσία, αφενός φέρνει σε επαφή με το γενικό κοινό έναν απίστευτο αρχειακό ιστορικό θησαυρό και μία εντελώς άγνωστη πτυχή της εκλογικής προϊστορίας της Κύπρου και αφετέρου αποτελεί ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας, στις σελίδες του οποίου ο αναγνώστης μπορεί να βρει απαντήσεις για τις αιτίες πολλών ιδιότυπων φαινομένων της Κυπριακής πολιτικής ιστορίας. Παίρνοντας τον λόγο ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Πασχάλης Κιτρομηλίδης είπε ότι η επιστημονική ανάλυση και ερμηνεία του Βασίλη Πρωτοπαπά, κυρίως για τη λειτουργία του Νομοθετικού Συμβουλίου της Κύπρου (1883-1931), που έως τώρα είχε υποτιμηθεί ως θεσμός της πολιτικής ιστορίας της Κύπρου, συμβάλλει καθοριστικά στο να κατανοήσει ο σύγχρονος μελετητής τις μεταγενέστερες εξελίξεις, τις ρίζες των μεταγενέστερων φαινομένων αλλά και τις καταβολές των σημερινών προβλημάτων. Όπως ανέφερε, χαρακτηριστικά, η συμβολή του βιβλίου συνίσταται στο ότι ανέσυρε από τη λήθη τη λειτουργία αυτού του οργάνου και περιέγραψε με μεγάλη εγκυρότητα, γιατί συνδιαλέχθηκε αφενός με τα εκλογικά στοιχεία … και αφετέρου με τον τύπο …, και αποκατέστησε την πολιτική ιστορία της Κύπρου, ως προς την λειτουργία της εσωτερικής πολιτικής δυναμικής αυτής της πάρα πολύ σημαντικής περιόδου. Ως υποδειγματικό θεμελιώδες έργο για τη μελέτη της ιστορίας της Κύπρου την περίοδο της Αγγλοκρατίας χαρακτήρισε, με τη σειρά του, το βιβλίο ο Καθηγητής Εκλογικής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ηλίας Νικολακόπουλος. Τέλος, ο συγγραφέας, κατά την αντιφώνησή του, αφού αναφέρθηκε στη μεθοδολογική προσέγγιση της έρευνάς του, ευχαρίστησε θερμά όλους όσοι υποστήριξαν την έρευνα, τη συγγραφή και έκδοση του βιβλίου του. Η εκδήλωση, την οποία παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, πολλοί πανεπιστημιακοί, πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου.

 --------------------------------------------------

 «ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1878-1960».
 Του Βασίλη Πρωτοπαπά 

 Στο κενό της ως τώρα βιβλιογραφίας στην εσωτερική πολιτική ιστορία της Κύπρου που καλύπτει το βιβλίο του Βασίλη Πρωτοπαπά «ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1878-1960», αναφέρθηκαν όσοι το παρουσίασαν στις 12 Νοεμβρίου στην Αθήνα, στο Σπίτι της Κύπρου. Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας, και σʼ αυτή συμμετείχαν οι πανεπιστημιακοί, Πασχάλης Κιτρομηλίδης και Ηλίας Νικολακόπουλος. Ο κ. Τσίμας ανοίγοντας την εκδήλωση σημείωσε πως πρόκειται για ένα «βιβλίο που προσφέρει διπλή υπηρεσία. Είναι γεμάτο στοιχεία δυσπρόσιτα ως τώρα στο κοινό και ταυτόχρονα αποτελεί ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα» προσθέτοντας πως βοηθάει στην κατανόηση «του κομματικού συστήματος και των σύγχρονων πολιτικών ηθών της Κύπρου» και εξηγεί «μια μοναδική ιδιομορφία του δυτικού κόσμου όπως το φαινόμενο του ΑΚΕΛ». Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πασχάλης Κιτρομηλίδης αναφέρθηκε στην περίοδο που μελετάει το βιβλίο την οποία και χαρακτήρισε «πρώιμη εκλογική ιστορία που αποτελεί την προϊστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας» τονίζοντας παράλληλα ότι ο Βασίλης Πρωτοπαπάς με αυτή την εργασία «ανέσυρε απʼ τη λήθη τη λειτουργία του Νομοθετικού Συμβουλίου και αποκατέστησε την πολιτική ιστορία της Κύπρου ως προς την εσωτερική πολιτική δυναμική της περιόδου αυτής». Το χαρακτηρισμό «υπόδειγμα» και «θεμελιώδες έργο με πλουσιότατο αρχειακό υλικό» προσέδωσε στο βιβλίο ο καθηγητής εκλογικής Κοινωνιολογίας κ. Ηλίας Νικολακόπουλος. Αναφερόμενος στην αξία του βιβλίου υπογράμμισε ότι «δε μπορεί νʼ ασχοληθεί κανείς με την ιστορία της Κύπρου παρακάμπτοντας αυτό το βιβλίο». Επιπρόσθετα ο κ. Νικολακόπουλος είπε ότι το βιβλίο αποτελεί πρόκληση για τους Τουρκοκύπριους επιστήμονες να το συμπληρώσουν καθώς και για τους Ελλαδίτες επιστήμονες καθώς δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο για την πολιτική ιστορία της Κρήτης. Ο συγγραφέας στο χαιρετισμό που απηύθυνε σημείωσε ότι φιλοδοξία του είναι να γίνει βιβλίο αναφοράς για τους μελετητές της Αγγλοκρατίας. Στην εκδήλωση, που διοργανώθηκε από "Το Σπίτι της Κύπρου" και τις εκδόσεις Θεμέλιο - απʼ τις οποίες κυκλοφορεί το βιβλίο του κ. Πρωτοπαπά- χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα, Ιωσήφ Ιωσήφ σημειώνοντας πως πρόκειται για «βιβλίο που πείθει πως όσο δεν στερεύουν οι άνθρωποι από επιστημονική αναζήτηση υπάρχει ελπίδα».

 -------------------------------------------------

Από τους πολιτευτές στα κόμματα
του Κρίτωνα Καψάλη
Βιβλιοπαρουσίαση του Κρίτωνα Καψάλη
 ΠΟΛΙΤΗΣ της Κυριακής  18/11/2012
Το ίδιο κείμενο σε μορφή pdf 

-----------------------------------------------

 Εκλογές, εθνικοφροσύνη και ορθοφροσύνη: Συγκλίνουν; 
 του Ανδρέα Δημητρίου 

 Παρουσίαση του βιβλίου του Βασίλη Πρωτοπαπά με τίτλο «Εκλογική ιστορία της Κύπρου: Πολιτευτές, κόμματα και εκλογές στην Αγγλοκρατία 1878-1960». Αθήνα: Θεμέλιο, 2012. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα σχετικά νέο κράτος. Πήρε την ανεξαρτησία της το 1960, ως προϊόν συμβιβασμού ανάμεσα σε πολλούς παράγοντες: Τις δύο κοινότητες του νησιού, τις δύο μητρικές χώρες, την Ελλάδα και την Τουρκία, και φυσικά την αποικιακή δύναμη, τη Μεγάλη Βρετανία, που την είχε στην κατοχή της μέχρι τότε. Η πρόσφατη ιστορία, τόσο των δεκαετιών που προηγήθηκαν της ανεξαρτησίας όσο και των δεκαετιών που την ακολούθησαν, δεν έχει ακόμη μελετηθεί συστηματικά στις διάφορες διαστάσεις της. Μολονότι κάποια έργα έχουν ήδη εκπονηθεί, η Κύπρος δεν θα ελευθερωθεί από τις ερινύες της ιστορίας της αν αυτή η ιστορία δεν μελετηθεί συστηματικά χωρίς προκατάληψη και κρυμμένες προθέσεις η ιδιοτέλειες που περίσσεψαν καθόλο τον αιώνα που πέρασε. Οι ιστορικοί, οι πολιτικοί και οι κοινωνικοί επιστήμονες οφείλουν να φωτίσουν την ιστορία αυτή. Η καλή και απροκατάληπτη κατανόηση του παρελθόντος μας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αναγκαία ορθοκρισία ηγεσίας και λαού που θα επιτρέψει στην Κύπρο να ανακτήσει την εδαφική της ακεραιότητα και δι’ αυτής να αποκαταστήσει μια ανεξαρτησία που δεν θα είναι υποθηκευμένη στο παρελθόν. Χωρίς τις προϋποθέσεις αυτές η Κύπρος δεν μπορεί να εξελιχθεί σε μια αρμονική κοινωνία. Θα παραμένει μια κοινωνία ασταθής «εν βρασμώ». Το βιβλίο του Βασίλη Πρωτοπαπά για την πριν από την ανεξαρτησία εκλογική ιστορία της Κύπρου αποτελεί μεγάλη συμβολή στην κατεύθυνση αυτή. Ενώ αφορά το παρελθόν συμβάλλει όσο λίγα έργα που έχουν εκπονηθεί στην Κύπρο κατά τις τελευταίες δεκαετίες να κατανοήσουμε τον παρόν της πολιτικής ζωής στην Κύπρο. Το βιβλίο επισκοπεί τη διοίκηση και τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων από την οθωμανική περίοδο και επικεντρώνεται στην περίοδο της Αγγλοκρατίας. Ο αναγνώστης θα μάθει για το νομοθετικό συμβούλιο, τα εκλογικά δικαιώματα και τις εκλογές που θεσμοθέτησαν οι Βρετανοί ήδη από το 1883, μερικά μόνο χρόνια μετά την απόκτηση του νησιού. Είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ ότι η παραχώρηση του δικαιώματος των εκλογών από τότε, παρά τους περιορισμούς που αναπόφευκτα υπάρχουν, εκκινεί, ουσιαστικά, τη σύγχρονη πολιτική ζωή, όταν ακόμη το δικαίωμα αυτό ήταν ανύπαρκτο η πολύ περιορισμένο σε πλείστες άλλες χώρες του κόσμου. Εξάλλου, το βιβλίο εκθέτει και εξηγεί πολύ καλά πως οι μηχανισμοί πολιτικής και κοινωνικής αυτό-οργάνωσης που ενεργοποιήθηκαν με την απόκτηση εκλογικών δικαιωμάτων διασταυρώθηκαν με τον Ελληνικό αλυτρωτισμό και έκαναν την ένωση με την Ελλάδα βασικό άξονα της πολιτικής και εκλογικής συμπεριφοράς, από το τέλος του 19ου αιώνα μέχρι και την Τουρκική εισβολή του 1974. Από αίτημα, η ένωση μετατρέπεται σε κίνημα που διαπερνά την Ελληνοκυπριακή κοινότητα στο σύνολό της. Με αναφορά σε αυτό σχηματίζονται και ανασχηματίζονται διαρκώς παρατάξεις, κόμματα, πρωτοβουλίες και αναδεικνύονται ηγέτες και ηγετίσκοι, παράγοντες και παραγοντίσκοι. Κυρίαρχη δύναμη που συνέχει την πολιτική οργάνωση και τη συμμετοχή στις εκλογές είναι η δέσμευσή τους ότι αγωνίζονται για την ένωση. Όλα λειτουργούν υπό την καθοδήγηση της «Εθναρχούσας Εκκλησίας» και της λεγόμενης «ιθύνουσας τάξης», που αναφέρεται σε ορισμένες αστικές οικογένειες των αστικών κέντρων, κυρίως της Λευκωσίας, της Λάρνακας, και της Λεμεσού. Εξάλλου, παράλληλα με την ισχυρή αυτή κατεύθυνση, η κοινωνία διασταυρώνεται με τα πολιτικά, τα κοινωνικά, και τα εργατικά κινήματα της εποχής και έτσι δημιουργούνται κόμματα η κινήσεις όπως το «Αγροτικό», το «Λαϊκό» το «Αριστοκρατικό» το «Βενιζελικό», το «Βασιλικό», το «Κυρηναϊκό», το «Κιτιακό» κόμμα, το ΕΑΣ, το ΚΕΚ, το ΠΕΣΠ, το Νικολαϊδικό κα. Κυρίαρχο όμως κόμμα που διαφοροποιείται από τα άλλα είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου, που δημιουργείται στις αρχές του 20ου αιώνα και μετεξελίσσεται στο ΑΚΕΛ το 1941. Εν τέλει, όλα τα προς την ένωση ευθυγραμμισμένα κόμματα ευθυγραμμίζονται και αφομοιώνονται σε μια τάση υπό την εκκλησία, με την εκλογή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ’ στη ηγεσία της Εκκλησίας της Κύπρου. Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, διατηρεί τον κοινωνικό και διεθνιστικό του χαρακτήρα αλλά ενσωματώνει, κατά καιρούς, τον ενωτικό προσανατολισμό της άλλης παράταξης. Ο Β. Πρωτοπαπάς μας εξηγεί καθαρά γιατί, ατυχώς, ο προσανατολισμός αυτός απορρίπτεται από την άλλη παράταξη εξαιτίας δύο παραγόντων. Της κατάληξης του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα και της ανάληψης της ηγεσίας της ΕΟΚΑ από έναν από τους πρωτεργάτες του εμφυλίου, το Γρίβα. Έκτοτε η πολιτική ζωή παραμένει κατακερματισμένη στην Κύπρο. Η λεγόμενη εθνική παράταξη αναδιοργανώνεται σε διάφορα κόμματα που διαγκωνίζονται για το πιο είναι το πιο εθνικά σκεφτόμενο και πολιτευόμενο, με διαρκή διαβολή των άλλων. Το ΑΚΕΛ, από την άλλη, ήταν και παραμένει διχασμένο ανάμεσα σε μια κοινωνικά προσανατολισμένη σοσιαλιστική προσέγγιση των θεμάτων και στο φόβο της ενοχοποίησης ότι δεν είναι επαρκώς εθνικά προσανατολισμένο. Το αποτέλεσμα: ενώ επί 80 περίπου χρόνια Αγγλοκρατίας γίνονται εκλογές που τυπικά λίγα έχουν να ζηλέψουν από τις εκλογές που γίνονται σε πιο ελεύθερες κοινωνίες της περιόδου εκείνης, η συλλογική εθνική κρίση παραμένει πάντα δέσμια των τοπικών δυναμικών και του εθνικού ευσεβοποθισμού, αλλά συχνά και των προσωπικών στρατηγικών και προτεραιοτήτων. Έτσι, έστω και εκλογικά εκφραζόμενη, η σκέψη του λαού τότε, αλλά και σήμερα, στα χρόνια της ανεξαρτησίας, αδυνατεί να εκτιμήσει τις γεωπολιτικές δυναμικές και τους περιορισμούς. Η παραγνώρισή τους και, συχνά, η σύγκρουση με αυτές οδηγεί σε καταστροφικές επιλογές που κρατούν το Κυπριακό πρόβλημα ανοιχτό επί ένα αιώνα. Εξάλλου είναι πολύ ενδιαφέρον ότι, παρά το χρόνο που διανύθηκε από την Αγγλοκρατία μέχρι σήμερα, και παρά τις πολύ μεγάλες διαφορές στην ευμερία, τη μόρφωση και την τεχνολογία ανάμεσα στα χρόνια εκείνα και τα σημερινά, κάποιες ομοιότητες επιμένουν να μας θυμίζουν πόσο ίδιοι έχουμε παραμείνει: Η γενική κατανομή των ποσοστών σε 60-40%, περίπου, ανάμεσα στα διάφορα συστατικά της δεξιάς, αφενός, και στην αριστερά, αφετέρου, παραμένει βασικά αμετάβλητη. Οι υπόγειες διαδρορμές που συνδέουν τα συστατικά αυτά δεν έχουν αλλάξει πολύ. Παρόμοια παραμένει επίσης η μεθοδολογία της προσέλκυσης ψήφων, που απευθύνεται στο θυμικό παρά στο νου, καταστροφολογεί αντί να προτείνει δημιουργικές λύσεις και έχει την προσωπική συκοφαντία στην ημερήσια διάταξη. Η Ελλάδα, περισσότερο παλιότερα παρά τώρα, παρέμεινε δέσμια της ίδιας δυναμικής και των ίδιων αδυναμιών. Έτσι, κατά κάποιο τρόπο επανεισήγαγε κατά καιρούς το δικό της εμφύλιο από την Κύπρο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα δικά της πολύ σοβαρά λάθη επιλογών στη διεθνή της πολιτική που κράτησαν την αδύναμη Κύπρο δέσμια των αδυναμιών μιας μικρής κοινωνίας. Προφανώς, το εθνικό κόστος των λαθών αυτών και στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν είναι άσχετο με τα σημερινά προβλήματα και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, που έφεραν και τις δύο χώρες υπό καθεστώς εξωτερικής επιτήρησης. Υπό της συνθήκες, ο εθνικιστικός λόγος, με διάφορες αποχρώσεις, περισσεύει και στις δύο χώρες. Πολλοί ξεχνούν ότι η φάση έξαρσης του εθνικιστικού λαϊκισμού συχνά ακολουθείται από μια εθνική καταστροφή. Δεν αρκεί να ευχηθούμε να μην έρθει και τώρα η εθνική καταστροφή. Πρέπει να την προλάβουμε ενεργητικά. Το βιβλίο του Βασίλη Πρωτοπαπά μας δίνει πολλά μαθήματα για τα καλά του πολιτικού μας συστήματος αλλά και τις αδυναμίες και τα παθήματά του. Και είναι πολύ καλογραμμένο, μολονότι ογκώδες . Ελπίζω ότι πολίτες και πολιτικοί θα διαβάσουν το βιβλίο του Βασίλη Πρωτοπαπά με προσοχή και θα το χρησιμοποιήσουν σαν αφετηρία αναλογισμού για το τι έχουμε, τι θέλουμε και τι μας λείπει στην πολιτική και τη δημόσια ζωή μας. Ειδικά τώρα που στην Κύπρο έρχονται προεδρικές εκλογές έχουμε όλοι να μάθουμε πολλά, κυρίως οι υποψήφιοι και τα κόμματα που τους στηρίζουν. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget