Ο Χριστόφιας στο Στρασβούργο
Επειδή δεν τυχαίνει να παρακολουθούμε, σχεδόν ποτέ, παρόμοιες συνεδριάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως αυτή με τον Πρόεδρο Χριστόφια στο Στρασβούργο, δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την παρουσία του Προέδρου μας με άλλες ανάλογες μπροστά στο ίδιο Ευρωπαϊκό κοινό. Πάντως ο Χριστόφιας δοκιμάστηκε , ως προς την επάρκεια των ηγετικών του ικανοτήτων, προκαλούμενος από Βρετανούς, κυρίως Ευρωβουλευτές και δημοσιογράφους, να απαντήσει σε πολλά και δύσκολα ερωτήματα για τα οποία κατά καιρούς εκφράζονταν κακοπροαίρετα σχόλια, επιφυλάξεις, ακόμα και συκοφαντίες γύρω από το πρόσωπο και την πολιτική του, στα πλαίσια πάντα των σχέσεων της Κύπρου με την Ευρώπη.
Αν και πολλά σημεία της ομιλίας και της συνέντευξης υπήρξαν αρκετά ενδιαφέροντα και διαφωτιστικά, θα σταθούμε σε τρία από αυτά. Πρόκειται για τις αναφορές του Προέδρου στο κυπριακό, την οικονομία και τις διεθνείς σχέσεις της Κύπρου.
Για το μεν πρώτο, δυστυχώς για ακόμη μια φορά βλέπουμε τον Πρόεδρο να «σκίζει τα ιμάτιά του», υπερασπιζόμενος τις συνεχείς και ακούραστες προσπάθειες του για λύση! Νομίζοντας ότι έχει μπροστά του ένα κομματικό Ακελικό ακροατήριο, ανεφέρθη με λεπτομέρειες στον απέλπιδο αγώνα καθ’ όλη την πενταετή θητεία του, που δυστυχώς δεν βρήκε ανταπόκριση, ούτε από τους Τ/κυπρίους , ούτε από την Τουρκία!
Δεν μπορεί κανείς να εξετάσει τα κίνητρα (ψυχολογικά κ. ά. ) αυτής της επίμονης ρητορικής. Ούτε αν ο ίδιος, με την αναμφισβήτητη πολιτική πείρα που διαθέτει, δείχνει να αντιλαμβάνεται, με όσα σε έντονο και αγωνιώδες ύφος διακηρύσσει, πόσο συμπαθής ή αξιόπιστος παρουσιάζεται μπροστά σ’ ένα ευρωπαϊκό ακροατήριο. Ούτε τέλος αν και στην ίδια την Κύπρο υπάρχουν πια σοβαροί άνθρωποι (ανεξαρτήτως ιδεολογίας και κομματικής τοποθέτησης), που τον πιστεύουν και τον συνερίζονται.
Στο ζήτημα της οικονομίας ο Πρόεδρος υπερασπίστηκε πεισματικά και περήφανα την πολιτική και τους χειρισμούς του. Μίλησε για θετικά οικονομικά επιτεύγματα κατά την προεδρία του καθιστώντας την Κύπρο μοναδική περίπτωση χώρας της ευρωζώνης με κοινωνικές ευαισθησίες. Δεν παρέλειψε ωστόσο να τα βάλει με τις δυνάμεις του κακού τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό της χώρας του με το επιχείρημα της επίρριψης ευθυνών στον πρώην Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, για την ολιγωρία του στην προστασία των κυπριακών τραπεζών από την επικίνδυνη αγορά ελληνικών ομολόγων. Η σίγουρη επιμονή του στον καταλογισμό ολόκληρου του πακέτου ευθυνών και σ’ αυτήν την υπόθεση σε άλλους, τους οποίους μάλιστα δεν απέφυγε να εκθέσει ενώπιον ενός διεθνούς ακροατηρίου, τον καθιστούν και πάλιν αναξιόπιστο, νοουμένου ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του βρίσκεται μόλις στον τρίτο δικής του επιλογής υπουργό οικονομικών, με τον οποίο δεν δίστασε να συγκρουστεί, ή παρασκηνιακά και άκομψα να αποπέμψει!
Τέλος στο ζήτημα των διεθνών σχέσεων με αφορμή την έντονη και παρατεταμένη αναφορά (επ’ ευκαιρία της ένταξης της Κύπρου στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης), στο ρωσικό δάνειο, μοιάζει κυριολεκτικά χαριτωμένη η ρητορεία της δικαιολόγησης της δήθεν συμπάθειας και αλληλεγγύης που δείχνει διαχρονικά η μεγάλη ρωσική αρκούδα προς την μικρή Κύπρο. Η επίκληση των θρησκευτικών δεσμών των δύο χωρών μια και στην Κύπρο, όπως είπε, η πλειοψηφία των κατοίκων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, όχι μόνο βάζει στη γωνία τον Αρχιεπίσκοπο, άξιο εκπρόσωπο της θρησκευτικής διπλωματίας, αλλά αδίκως θέτει σε δεύτερη μοίρα, τόσο τους Τουρκοκύπριους, όσο και τους δικούς του αγώνες (όπως και του ΑΚΕΛ), στα χρόνια του υπαρκτού σοσιαλισμού. Η αναφορά στο Μακάριο, που κανένας πια στο εξωτερικό δεν θυμάται, έρχεται απλώς να υπογραμμίσει τις εμμονές μιας κυπριακής αριστεράς προσκολλημένης δογματικά στο αντιδυτικό (αντιιμπεριαλιστικό κατά τον μ. Εζεκία) άρμα, ανεξάρτητα των γεωπολιτικών συνθηκών και συμφερόντων στα χρόνια του ψυχρού πολέμου.
Στο ίδιο επίσης πνεύμα φαντάζομαι να εντάσσεται και η αποστροφή του Προέδρου στους φίλους (και συμμάχους) λαούς της περιοχής μας (Άραβες και Ισραηλινούς), που οι δεσμοί και οι σχέσεις της Κύπρου μαζί τους δεν είναι απλώς φιλικές, αλλά ως… και αδελφικές!!
Καθώς πλησιάζει η πρώτη μαύρη επέτειος της τραγωδίας στο Μαρί, μια τέτοια αναφορά του Κύπριου ηγέτη εύκολα μας θυμίζει μια παρόμοιά της κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του Προέδρου της γειτονικής και αιμάσσουσας σήμερα Συρίας στην Κύπρο. Η παρορμητικότητα που διακρίνει τον Πρόεδρο Χριστόφια σε παρόμοιες συναντήσεις τον έκαναν να εκφραστεί ενθουσιαστικά ενώπιον του Σύρου ομολόγου του, για την ΑΔΕΛΦΙΚΗ συγγένεια που διαπίστωσε αυθόρμητα να δένει τους δυο λαούς!
Ο πρόεδρος Χριστόφιας, στη συνέντευξη του στο Ευρωκοινοβούλιο με την ευκαιρία της ανάληψης της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,αναφέρθηκε μεταξύ των άλλων και στον περίφημο Εταιρικό Φόρο!
